o związkach terapia i edukacja

Terapia par jest wskazana

Poniżej wymienimy sześć grup dla których psychoterapia małżeńska jest zalecana, a partnerzy odniosą z niej wymierne korzyści oraz pokrótce te grupy scharakteryzujemy.

  • Grupa pierwsza, to pary dla których celem jest polepszenie jakości relacji. Zazwyczaj zgłaszają trudności ze zrozumieniem się i skuteczną komunikacją. W codziennym życiu doświadczają nieporozumień i frustracji związanych z brakiem wspólnej płaszczyzny porozumienia i mimo dobrych chęci trudno im te same sprawy rozumieć w ten sam sposób, nadają inne znaczenie tym samym sprawom / zdarzeniom. Rodzi to początkowo drobne konflikty, które nie rozwiązywane mogą z czasem generować rozczarowanie i dystans po wzajemną niechęć aż do wrogości.
  • Grupa druga, to małżonkowie, którzy obawiają się problemów w przyszłości, a psychoterapia pomoże zapobiec ich powstawaniu. Takim przykładem mogą być partnerzy z dysfunkcyjnymi doświadczeniami w środowisku w którym wzrastali, a które, zdaniem partnerów, uniemożliwiają im stworzenie trwałych i satysfakcjonujących relacji. Niekiedy powodem dla którego para chce odbyć terapię jest fakt, że mają oni w pamięci nieszczęśliwy związek swoich rodziców, któreś z nich doświadczyło wykorzystania lub przemocy, bądź było zaniedbywane. Zdarza się, że powodem będą własne nieudane związki w przeszłości.
  • Grupa trzecia, to pary, które wcześniej już doświadczały trudności, lecz nie podejmowały skutecznych działań aby je rozwiązać. Obecnie powodem zgłoszenia jest często kryzys dodatkowo pogłębiający już istniejące trudności w związku. Takie pary nie biorą pod uwagę rozstania / rozwodu i mają nadzieję zapobiec pogłębianiu się rozpadu związku podejmując psychoterapię.
  • Grupa czwarta, to małżeństwa, które biorą pod uwagę możliwość rozwodu lub separacji, bądź jeden z partnerów już taką decyzję zadeklarował, a psychoterapię traktują jako tzw. ostatnią próbę porozumienia się przed podjęciem ostatecznych kroków. Związki takie z reguły doświadczają silnych emocji oraz ugruntowanych przez lata barier komunikacyjnych, dlatego potrzebują pomocy psychoterapeuty aby świadomie podjąć decyzją, czy podejmą próbę zażegnania sporu, czy też – jeśli okaże się to konieczne – rozpocząć mediacje rozwodowe.
  • Piąta grupa, to pary które już podjęły decyzję o rozstaniu i terapię traktują jako narzędzie pomocne w przeprowadzeniu tego procesu. Kwestie podejmowane podczas takich spotkań mogą dotyczyć podziału dóbr materialnych, rozwiązań finansowych i logistycznych, a przede wszystkim opieki nad dziećmi oraz uzgodnienia wspólnych zasad komunikacji związanej z rozstawaniem się i ustaleniem opieki. Wpływ rozstania na dzieci jest bardziej szkodliwy jeśli rodzice po rozstaniu nadal pozostają w konflikcie. Niekiedy partnerzy decydują się na poprawienie stosunków dla dobra wspólnych dzieci.
  • Szóstą grupę stanowią pary, które chcę przejść terapię (lub którym taka terapia jest zalecana) jako kolejną lub równoczesną formą pomocy w innych problemach. Częstym przykładem są partnerzy, którzy odbywając terapię mającą ułatwić im porozumiewania się ze swoim dzieckiem, dostrzegają potrzebę umocnienia relacji między sobą aby skutecznie dziecku pomóc. Terapia partnerska jest też czasem konieczna aby wspierać rodziców w radzeniu sobie z problemami wychowawczymi. Niektóre badania wskazują, że przeprowadzenie terapii małżeństw (stosowanej osobno oraz razem z innymi metodami) może pomóc w leczeniu agorafobii, alkoholizmu czy depresji u kobiet przeżywających kryzys w małżeństwie (Alexander, Holtzworth-Munroe, Jameson,1994).*

Zapraszamy na porady rodzinne, psychoterapię małżeńską, terapię par oraz psychoterapię
indywidualną. Tel. 782 983 988.

*na podst. D.Russel Crane, Podstawy Terapii Małżeństw, GWP, 2002.