lek_avita

Strach jest jedną z podstawowych, pierwotnych emocji warunkujących przetrwanie tak gatunku, jak i jednostki. Towarzyszy nam całe życie.
Jest uczuciem, którego doświadczają wszyscy. Wpływa na wiele aspektów ludzkiego funkcjonowania od zdolności percepcyjnych, uczenia się i pamięci, przez apetyt, funkcjonowanie seksualne, po sen i wypoczynek.

Strach jest zasadniczą reakcją na stres, przygotowującą człowieka do działania w obliczu niebezpieczeństwa. W wielu przypadkach reakcja lękowa jest racjonalna, adekwatna lub wręcz konieczna.

Z uwagi na to, że strach to typowe ludzkie uczucie, trudno jasno określić, czy mamy do czynienia już z zaburzeniami, czy ze stanem fizjologicznym. Należy uświadomić sobie różnicę między lękiem patologicznym, a lękiem jako reakcją normalną i adaptacyjną. Otóż reakcja lękowa staje się zaburzeniem wtedy, gdy lęk prowadzi do stanu niepełnosprawności lub zaburza życie osoby cierpiącej do tego stopnia, że wyłącza się z jakiejś sfery życia społecznego.

Problemy z irracjonalnym lękiem mogą pogorszyć szereg zdolności takich, jak :

  • Poznawczych
  • Fizjologicznych
  • Psychicznych
  • Seksualnych

Ze względu na charakter dominujących objawów zaburzenia lękowe dzieli się na kilka jednostek:

  1. Zaburzenie lękowe uogólnione
  2. Fobie (specyficzne i społeczna)
  3. Zespół lęku napadowego

Zgodnie z aktualnymi kryteriami diagnostycznymi (ICD 10 oraz DSM IV) rozpoznanie uogólnionego zaburzenia lękowego wymaga obecności objawów lękowych przez większość dni w trakcie co najmniej kilku tygodni. Są to przede wszystkim:

- niezdolność do rozluźnienia się, niepokój, stan napięcia psychicznego lub osaczenia,
– męczliwość,
– nadmierne reakcje zaskoczenia,
– napięcie mięśniowe
– zaburzenia snu
– zaburzenia koncentracji
–  drażliwość
Oraz: nudności lub dolegliwości brzuszne, potliwość, suchość w ustach, kołatanie serca, drżenie

Osoby z agorafobią odczuwają strach przed byciem odseparowanym od źródła poczucia bezpieczeństwa i unikają sytuacji, w których trudno będzie uzyskać pomoc. Obecnie termin ten jest używany szerzej niż pierwotnie; obok strachu przed otwartą przestrzenią odnosi się do wszystkich sytuacji gdzie przeżywanie lęku jest związane z brakiem poczucia bezpieczeństwa, a więc opuszczeniem domu, wchodzeniem do sklepów, byciem w tłumie, przebywaniem w miejscach publicznych lub samotnym podróżowaniem pociągami, autobusami czy samolotami.

Fobia społeczna charakteryzuje się odczuwaniem nadmiernego strachu przed poniżeniem lub kompromitacją w różnych sytuacjach społecznych, m.in. takich jak wystąpienia publiczne, wizyta w toalecie publicznej, czy rozmowa z przedstawicielem płci przeciwnej.

Fobie specyficzne są związane ze zjawiskami czy obiektami potencjalnie mogącymi być zagrożeniem, np. klaustrofobia – lęk przed zamkniętymi przestrzeniami, kynofobia – lęk przed psami, czy arachnofobia – strach przed pająkami.

Napad paniki jest to niezależny od okoliczności okres intensywnego lęku lub dyskomfortu, kiedy cztery lub więcej z poniższych objawów rozwinęło się nagle i osiągnęło szczyt w ciągu 10 minut.

  • Przyspieszona akcja serca  (kołatanie)
  • Pocenie się
  • Drżenie bądź roztrzęsienie
  • Trudności w oddychaniu (krótki, rwący się oddech)
  • Duszności
  • Ból (dyskomfort) w klatce piersiowej
  • Mdłości (rozstrój żołądka)
  • Zawroty głowy, utrata równowagi, osłabienie
  • Poczucie nierzeczywistości (wyobcowania)
  • Zdrętwienie, mrowienie skóry
  • Dreszcze albo nagłe zaczerwienienie
  • Strach przed śmiercią
  • Strach przed obłędem lub utratą kontroli.

Nierzadko wyżej wymienione zaburzenia lękowe współistnieją ze sobą, lub jedne przekształcają się w inne.


Jeśli zauważyłeś u siebie powyższe objawy i lęk powoduje u ciebie cierpienie psychiczne
zapisz się do psychoterapeuty lub lekarza psychiatry.


 Umów się na konsultację: tel.  782 983 988 / 793 313 300