Psychoterapia poznawczo-behawioralna oparta jest na założeniu, że każdy człowiek wnosi do każdej sytuacji swój własny zespół emocji, reakcji fizjologicznych i zachowań, a czynnikiem decydującym o wszystkim są myśli. Uczucia i reakcje nie są spowodowane sytuacją samą w sobie, lecz w znacznym stopniu wynikają ze sposobu, a jaki każdy z nas ją postrzega. Wielu psychologów (Arnold, Beck, Ellis, Kelly, Lazarus) reprezentowało pogląd podobny do głoszonego przez Epikteta w I wieku n.e., mianowicie, że „ludzie są zaniepokojeni nie rzeczami samymi w sobie, ale tym, jak te rzeczy postrzegają”.

Główne założenia terapii poznawczo-behawioralnej są następujące:

  1. Myśli prowadzą do emocji i zachowań.
  2. Zaburzenia emocjonalne mają swój początek w negatywnie zniekształconym myśleniu, które z kolei prowadzi do nieprzydatnych emocji i zachowań.
  3. Zaburzenia emocjonalne można leczyć, zmieniając sposób myślenia (który uznaje się za wyuczony).

Psychoterapia poznawczo-behawioralna skupia się na dwóch elementach myślenia: myślach automatycznych oraz przekonaniach leżących u ich podstaw.

Pacjent i psychoterapeuta pracują nad określeniem problemu i zrozumieniem go w kontekście związku jaki występuje pomiędzy myślami, emocjami i zachowaniem danej osoby. W tej formie psychoterapii główny nacisk położony jest na trudności występujące „tu i teraz”, w bieżącym życiu pacjenta. Wspólny punkt widzenia na problem występujący u pacjenta ustalany jest wspólnie przez terapeutę i pacjenta. Następnie określane są konkretne cele terapii, czas jej trwania, oraz strategie terapeutycznych, których zasadność i skuteczność jest poddawana ciągłej ocenie. W procesie tym pacjent jest często zachęcany do wypróbowania pomiędzy sesjami nowych sposobów radzenia sobie.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna zawsze ogranicza się do konkretnych problemów (np. klaustrofobia, napady paniki) i zwykle obejmuje określoną liczbę (zawartą w kontrakcie) spotkań odbywających się raz w tygodniu. Długość terapii może być różna – zwykle od kilku do kilkunastu spotkań. Po zakończeniu terapii pacjent i terapeuta umawiają się zwykle na określoną liczbę (zazwyczaj kilka) sesji w większych odstępach czasu. Sesje te mają na celu podtrzymanie efektów leczenia.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna jest skuteczna w leczeniu:

  • Lęku i napadów paniki
  • Fobii (w tym fobii społecznej)
  • Depresji
  • Natręctw
  • Zaburzeń odżywiania
  • Problemów seksualnych i małżeńskich
  • Problemów występujących u dzieci i młodzieży
  • Przewlekłego bólu, przewlekłego zmęczenia
  • Zaburzeń zachowania i emocji
  • Tików
  • Uzależnień
  • Zaburzeń psychotycznych
  • Zaburzeń rozwojowych i adaptacyjnych
  • Zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
  • Zespołu stresu pourazowego
  • Zaburzeń snu

Może być stosowana jako niezależna metoda leczenia, lub w połączeniu z farmakoterapią.


Umów się na konsultację: tel.  782 983 988 / 793 313 300